- Drugą połowę zaczęliśmy dobrze, a gospodarze przeprowadzili jedną akcję i zdobyli bramkę. Gdy graliśmy w przewadze, przeważaliśmy, a gospodarze groźnie kontratakowali. Mogę się cieszyć tylko z tego, że wreszcie zdobyliśmy bramkę na wyjeździe.

Małe to jednak pocieszenie. Ostatnie mecze - z Koroną, Wisłą czy Lechem niby były wyrównane, efekt - zero punktów. To nie przypadek, że Cracovia przegrywa już szósty raz z rzędu na wyjeździe. Jeden czy drugi mecz można usprawiedliwić pechem, gdy jednak jest to powtarzająca się zależność, trzeba mówić o błędzie. Przede wszystkim szkoleniowca - bo to on odpowiada za wyniki. Widać, że formuła trenera Stefana Majewskiego wyczerpała się. Krakowianie grają systemem, którego nie stosuje żaden zespół ekstraklasy - trójka w obronie to widać za mało, by uchronić się od porażek, nie równoważy tego nawet trójka w ataku.

Cracovia jest też jedynym zespołem grającym bez klasycznego rozgrywającego. Kostrubała jest kontuzjowany, a Giza... wiadomo gdzie. Ludzie środka pola - Baran i Kłus - to piłkarze o całkiem innych predyspozycjach niż rozgrywanie. Jedynym pomysłem w ataku są wrzutki, na niespecjalnie rosłych Moskałę, Palusińskiego czy Szczoczarza. Kolejny raz "Pasy" nie miały prawie okazji na bramkę. A jedna szansa - w Poznaniu miał ją Kulig - nie pozwoli na wygranie meczu.

Czas trenera Majewskiego w Cracovii minął. Wiedzą o tym kibice, media, chyba sam szkoleniowiec, ale nie chce się do tego przyznać... Czy wie o tym prezes Filipiak?