Pierwszy oficjalny mecz międzypaństwowy w historii futbolu odbył się 30 listopada 1872 roku w Glasgow – Szkocja zmierzła się w nim z Anglią remisując 0:0.
 Nieomal pół wieku później swoje pierwsze oficjalne spotkanie międzypaństwowe rozegrała reprezentacja Polski. W owym historycznym starciu, którego arenę stanowił budapesztański stadion przy bulwarze Hungaria (Hungária körúti stadion), rywalem "Biało-Czerwonych" byli Węgrzy.

Foto: Polacy przed międzynarodowym debiutem. Stoją od lewej:  Imre Pozsonyi (trener, Cracovia), Wacław Kuchar (Pogoń Lwów), Edmund Szyc (dziennikarz), Marian Einbacher (Warta Poznań), prof. Jan Weyssenhoff (kierownik ekipy), Leon Sperling (Cracovia), Stefan Loth I (rezerwowy, Polonia Warszawa), Artur Marczewski (Polonia Warszawa), Jan Loth II (Polonia Warszawa), Stanisław Mielech (Cracovia), dr Edward Cetnarowski (prezes PZPN), prof. Wacław Bubulski, Józef Kałuża (Cracovia), Henryk Leser (dziennikarz), Ludwik Gintel (Cracovia); klęczą od lewej: Zdzisław Styczeń (Cracovia), Tadeusz Cikowski (Cracovia), Tadeusz Synowiec (kapitan drużyny, Cracovia).

Polski zespół jako trener poprowadził trener Cracovii, Węgier Imre Pozsonyi (jego sylwetkę przedstawimy w przyszłym tygodniu kończąc tym samym serię dotyczącą Pierwszych Mistrzów Polski z 1921 roku). Selekcjonerem, jako szef Wydziału Gier PZPN był Józef Szkolnikowski, który zresztą do Budapesztu w ogóle nie pojechał.

W składzie zespołu polskiego na ów pierwszy, historyczny mecz znalazło się aż 7 graczy mistrzowskich "Pasów": Ludwik Gintel, Stanisław Cikowski, Leon Sperling, Zdzisław Styczeń, Stanisław Mielech, Józef Kałuża oraz kapitan Ctracovii, Tadeusz Synowiec, który został też pierwszym kapitanem piłkarskiej reprezentacji Polski. Skład uzupełniało dwóch zawodników wicemistrza kraju, Polonii Warszawa: Jan Loth oraz Artur Marczewski, Marian Einbacher z poznańskiej Warty i Wacław Kuchar z Pogoni Lwów.
 
 Zwycięską bramkę dla Węgrów zdobył w 18. minucie Jenő Szabó, dla którego był to reprezentacyjny debiut i jednocześnie... ostatni mecz w kadrze narodowej.

Co ciekawe Imre Pozsonyi, który w grudniu 1921 roku zasiadł na ławce rezerwowych jako pierwszy w historii trener reprezentacji Polski niemal dwadzieścia lat wcześniej wystąpił jako piłkarz także w pierwszym meczu reprezentacji Węgier – było to spotkania rozegrane 19 października 1902 roku z reprezentacją Austrii przegrane 0:5.

Sam obiekt, na którym rozgrywany był historyczny mecz Węgry-Polska w roku 1921 również łączy z Cracovią pewien ciekawy fakt. Otóż inauguracja stadionu zwanego w skrócie "Hungária" miała miejsce 12 marca 1912 roku, kiedy to FTK pokonało na nim 1:0 Ferencváros. Dokładnie tego samego dnia – 12 marca 1912 roku – otwarto także uroczyście stadion Cracovii, na którym "Pasiacy" zremisowali wówczas z Pogonią Lwów 2:2.

Jednobramkowa przegrana w meczu ze znakomitą ówcześnie reprezentacją Węgier nie tylko nie przynosiła Polakom ujmy, lecz była wręcz rezultatem chlubnym – we wcześniejszych dwóch spotkaniach rozgrywanych w roku 1921 w Budapeszcie gospodarze ograli 3:0 Niemców i 4:2 Szwedów.

Od tego spotkania w każdym razie zaczęła się historia reprezentacji Polski i skład osobowy zespołu z grudnia 1921 roku uzmysławia doskonale jak wielkie znaczenie miała ówczesna Cracovia dla całego futbolu krajowego.

Paweł Mazur „depesz”