Wiślacy tytuł mogli świętować już w sobotę, gdy Lech pokonał Groclin, ale - jak sami twierdzili - prawdziwa radość przyjdzie dopiero po pokonaniu Cracovii.

Trener Skorża wystawił Wojciecha Łobodzińskiego, który przez ostatnie 10 dni leczył kontuzję mięśnia łydki, a jedyny trening przed meczem odbył w sobotę. - Nigdy tak nie postępuję, ale ten mecz był wyjątkowy, sztab medyczny zapewnił mnie, że kontuzja się nie odnowi. Postawiłem więc na Wojtka i nie żałuję tej decyzji - przyznał trener Skorża. Rzeczywiście reprezentacyjny skrzydłowy rozegrał swój najlepszy mecz w barwach Białej Gwiazdy, a wszyscy zapamiętają jego dwie znakomite asysty, po których Paweł Brożek dwukrotnie strzałami głową pokonał Marcina Cabaja.

- Nawet nie oglądałem spotkania w Poznaniu - przyznał Łobodziński. - Po tym meczu była chwila radości, pogratulowaliśmy sobie mistrzostwa i poszliśmy spać, bo wiedzieliśmy, jak ciężkie spotkanie nas czeka. Ja trenowałem indywidualnie już od środy, czułem się coraz lepiej i dlatego byłem do dyspozycji trenera. Miałem grać do chwili, gdy starczy mi sił. Zaliczyłem dwie asysty, a było to o tyle łatwiejsze, że w obydwu sytuacjach widziałem jak przemieszcza się Paweł i mogłem podawać tam, gdzie się go spodziewałem - dodał reprezentant Polski.

Drugim bohaterem meczu został Paweł Brożek. Napastnik Wisły udowodnił, że przerwa na ślub nie wpłynęła źle na jego formę. Umocnił się na czele klasyfikacji strzelców i pokazał, że Leo Beenhakker niekoniecznie miał rację, nie powołując go do kadry na mistrzostwa Europy. W Wiśle obowiązuje inna hierarchia niż w kadrze. Ostoją defensywy jest Arkadiusz Głowacki, a Adam Kokoszka z ławki mógł obserwować, jak gra prawdziwy stoper.

Wysuniętym napastnikiem jest Paweł Brożek, a nie Radosław Matusiak. Dariusz Dudka natomiast był wczoraj w cieniu walczącego jak lew Radosława Sobolewskiego. - Darek nie grał źle, ale zmieniłem go, gdyż liczyłem, że Tomas Jirsak zdoła popisać się jakimś dobrym podaniem do napastników - tłumaczył swoją decyzję o odesłaniu kadrowicza na ławkę rezerwowych trener Skorża.

Cracovia po raz kolejny pokazała, że jej wyniki uzyskiwane w rundzie wiosennej nie są dziełem przypadku. Pasy były znakomicie przygotowane taktycznie, a przede wszystkim nie załamały się szybką stratą gola, jak to bywało w poprzednich derbach. W pierwszej połowie znakomitą akcją popisał się między innymi Bartłomiej Dudzic, który udowodnił, że jest jednym z najszybszych napastników w lidze.

Cracovia wyrównała po bardzo dobrze rozegranym rzucie wolnym. Arkadiusz Baran dośrodkował do Przemysława Kuliga, a ten sprytnym strzałem przelobował Mariusza Pawełka. - Chciałem wyjść do piłki, ale gdy zrobiłem krok, okazało się, że nie zdążę i potem, gdy Kulig mnie lobował, nie mogłem już zapobiec stracie gola - tłumaczył Pawełek. - Mogłem zachować się inaczej. Trochę zawaliłem.

Wisła potrafiła jednak dość szybko odpowiedzieć kolejnym golem, ale do końca musiała drżeć o końcowy wynik. Już w doliczonym czasie gry przed wymarzoną szansą stanął Dariusz Pawlusiński. Pomocnik Cracovii otrzymał znakomite podanie od Kuliga, ale piłka po jego strzale głową przeleciała tuż nad poprzeczką.