Pierwsze trzy kolejki obecnego sezonu Ekstraklasy pokazały, że w tej lidze każdy może wygrać z każdym, co akurat nie jest jakimś wielkim odkryciem. Na takie miano zapracowała natomiast Cracovia Jacka Zielińskiego, wygrywając pierwsze trzy spotkania z Górnikiem, Koroną i Legią, w dodatku bez straty bramki. Efektowne 3:0 z warszawskim klubem przyniosło wszystkim pasiakom wielką euforię, ale…

… potem dostaliśmy lanie od Stali. W Mielcu piłkarze Cracovii, których do tej pory zasłużenie chwaliliśmy, nagle stracili swoją moc. Hebo Rasmussen? Zamiast pięknych crossów i odbiorów w środku pola, były głupie straty i złe decyzje w rozegraniu.

Patryk Makuch? On wciąż jest zagadką, bo walczyć w powietrzu i grać tyłem do bramki potrafi, ale… chciałbym wreszcie zobaczyć w naszym zespole napastnika, który strzela gole i nie robi tego od święta. Miejmy nadzieję, że odpali i nie będziemy musieli czekać do Świąt Bożego Narodzenia na jego trafienia z gry, jak na prezent pod choinką.

Jakub Jugas? W starciach ze Stalą i Piastem wyglądał, jakby po raz pierwszy grał z tymi zawodnikami – zagubiony, łamał linię spalonego, nie potrafił wyprowadzić piłki (nawet bez pressingu rywala), wybijał na oślep… Inny piłkarz, jakby ktoś go podmienił, bo wcześniej spisywał się niemal bez zarzutu.

Spory „zjazd” w porównaniu z trzema pierwszymi kolejkami zaliczył też nasz kapitan. Krążą słuchy, że Kamil Pestka jest na sprzedaż (nawet tego lata) i grać po prostu musi, żeby potencjalny nowy pracodawca mógł mu się przyjrzeć. Jeśli natomiast jego ewentualny nowy klub ma podjąć decyzję na podstawie dwóch ostatnich meczów w jego wykonaniu, to należy sądzić, że do transferu nie dojdzie…

Było lanie od mieleckiej ekipy, która zabiegała Cracovię i zamęczyła fizycznie, miało być odrodzenie w meczu z Piastem, ale… znów nic z tego nie wyszło. Postawa drużyny trenera Zielińskiego była „deko” lepsza, ale to wciąż nie było to, do czego byliśmy już przyzwyczajeni.

Wśród kibiców przy ul. Kałuży 1 często słychać taką opinię: „Jeśli nie wygrywasz i musisz w końcu się przełamać – zagraj z Cracovią!” Dokładnie tak było w ostatnim meczu – do starcia w Krakowie Piast nie wygrał ani razu, ani nawet też nie trafił do siatki przeciwników. Jaki był wynik w Krakowie? No właśnie…

Trener Waldemar Fornalik rozpracował nas taktycznie i gliwiczanie wygrali 0:1, zgarnęli pierwsze punkty i w końcu zdobyli gola. A Pasy? Biły głową w mur, korekty w składzie nic nie dały, chociaż na wyróżnienie zasłużyli Takuto Oshima i Benjamin Kallman. Japończyk biega za dwóch, notuje sporo odbiorów (aż 4 w ciągu tylko pierwszej połowy z Piastem), nie ma dla niego straconych piłek i co najważniejsze – potrafi ją rozegrać, także w niekonwencjonalny sposób. Fiński napastnik z kolei robi lepsze wrażenie niż Makuch, mimo iż gra zdecydowanie mniej. Jest silny, trudno odebrać mu piłkę, a także ma przysłowiowy ciąg na bramkę i potrafi nieźle przyspieszyć, gubiąc rywala na kilku metrach. Może już najwyższy czas, tak jak w przypadku „Tsubasy”, jak nazywają Japończyka kibice Pasów, postawić na niego od pierwszej minuty?

Czy zaświeci dla Cracovii w końcu słońce we Wrocławiu? Na niebie nie ma się go co spodziewać, bo weekend zapowiada się deszczowy, ale liczę na to, że trener Zieliński znajdzie sposób, by przywieźć jakieś punkty z wyjazdu. Śląsk u siebie jest niezwykle niebezpieczną drużyną, co pokazał już nie raz, także w tym sezonie. Wrocławianie tracą mało goli, a ich defensywa pod wodzą Daniela Gretarssona wygląda naprawdę solidnie. W dodatku przy Islandczyku bardzo „urósł” drugi z pary stoperów – Konrad Poprawa. Boki obrony też będzie ciężko sforsować, a jeśli dodamy do tego będącego w rewelacyjnej formie golkipera Michała Szromnika, to rysuje nam się obraz „twierdzy Wrocław”, której Pasy nie zdobędą.

Konieczne są zmiany w składzie, ale jak to czasem powtarza trener Zialiński – „kołdra jest za krótka” i nie za bardzo jest kim rotować w podstawowej jedenastce. Brak odpowiednich jakościowo transferów (kreatywny rozgrywający potrzebny od zaraz!), o których dużo się mówiło w ostatnich tygodniach, zaczyna nam się odbijać czkawką.

Jeśli chcemy w tym sezonie powalczyć o TOP3 w tabeli, to z taką kadrą nie mamy co na to liczyć. Wydaje się jednak, że najlepszym rozwiązaniem na już, na mecz we Wrocławiu, jest utrzymanie Oshimy w pierwszym składzie, postawienie na Kallmana kosztem Makucha (nie sądzę, żeby „Zielek” zdecydował się na grę dwójką napastników) i być może zmiana Pestki na Michala Siplaka? Wciąż też kibice czekają na to, że Jewhen Konoplianka zacznie grać regularnie i robić różnicę na boisku, a nie będzie pojawiał się tylko na kilkanaście minut.

Pewne jest jedno – Pasy od dwóch kolejek są w formie „do ciasta” i jeśli szkoleniowiec nie wstrząśnie zespołem już teraz, to skutki mogą być opłakane. Czy zagłaskaliśmy piłkarzy po trzech wygranych, adresując w ich kierunku same „ochy” i „achy”? Być może, ale to nic złego chwalić, gdy jest za co. Gdy jest źle, trzeba jednak mówić o tym równie głośno.

Życzę sobie i Wam drodzy Czytelnicy, żebyśmy w sobotni wieczór mogli głośno krzyczeć, ale z radości po dobrym wyniku Pasów. Ze składu wypadają Otar Kakabadze i David Jablonsky, występ Jakuba Myszora i Michała Rakoczego stoi pod dużym znakiem zapytania, więc powodów do optymizmu za wiele nie ma. Remis we Wrocławiu biorę w ciemno!

Tomasz Gawędzki

Tomasz Gawędzki - były rzecznik prasowy MKS Cracovia SSA, autor książki „Cracovia - znaczy Kraków, członek grupy kibicowskiej Cracovia Oldschool

• #TerazPasyF AN  – to nowe miejsce na Terazpasy.pl w którym mniej lub bardziej znani kibice Cracovii dzielą się swoimi obserwacjami i przemyśleniami na temat najstarszego Klubu w Polsce.
• Jeśli chciałbyś zabrać publicznie głos w tej lub innej sprawie interesującej dla kibiców Cracovii prześlij swój tekst  na adres: admin/at/terazpasy.pl. Najciekawsze artykuły, listy i felietony opublikujemy. Redakcja zastrzega sobie jednocześnie prawo do skracania nadesłanych tekstów.