- (…) Za mecz z Ajaxem dostał Pan najwyższą notę – 7,5 – od dziennikarzy „De Telegraaf”. Nikt w tej kolejce nie otrzymał wyższej, tylko dwóch piłkarzy otrzymało taką samą.

- Tak, jest to dla mnie wielkie wyróżnienie. Cieszę się z tego, ale nie popadam w samozachwyt, bo to jest ulotne. Teraz ktoś ocenił mnie tak, a za dwa tygodnie może być inaczej.

- Jaką ma Pan pozycję w drużynie – chodzi o miejsce na boisku – i jak postrzega Pana trener?

- Jestem traktowany jako pomocnik, trener szuka dla mnie optymalnego miejsca na boisku. Póki co, w oficjalnych meczach miałem okazję zagrać cztery razy – dwukrotnie w pucharze i dwa razy w lidze. Gramy jednak bardzo dużo sparingów, są mecze w rezerwach, w których też grałem dwa razy. Szanse na pokazanie się więc mam, jest tylko kwestia tego, żeby je w odpowiedni sposób wykorzystać.

- Jak w ogóle zaaklimatyzował się Pan w Holandii? Gdzie Pan mieszka, jak porozumiewa się z kolegami z drużyny?

- Potrzebowałem trochę czasu, żeby się przyzwyczaić do nowego życia. Zmieniło się wiele rzeczy, ale teraz wszystko jest już w porządku. Bardzo w tym wszystkim pomogła mi moja dziewczyna. Samemu byłoby mi o wiele ciężej. Tutaj wszyscy mówią po angielsku, a ja z tym językiem nie mam problemu, więc tak naprawdę wszystko jest łatwe.

- Proszę powiedzieć coś o drużynie, o co walczycie, jaki styl preferujecie?

- Drużyna jest młoda, głodna gry i sukcesu. Mamy wielu bardzo dobrych piłkarzy, przede wszystkim poziom wyszkolenia technicznego jest wysoki. Drużyna gra po prostu w piłkę, nie ma chaosu i nieprzemyślanych zagrań. Wszystko co dzieje się podczas meczu, jest wypracowane i ma jakiś cel.  (…)

Cały wywiad - "Steblecki: Nie upajam się, wszystko jest ulotne” – w Dzienniku Polskim