Gdyby przed tym meczem przyjmowano zakłady bukmacherskie, to patrząc na same składy nikt nie dawałby żadnych szans piłkarzom w pasiastych koszulkach. W ekipie Białej Gwiazdy roiło się bowiem od znanych nazwisk. Czerwiec, Bukalski, Motyka, Nawrocki czy też Bednarz mieli zapewnić swojej drużynie komfortowe zwycięstwo nad Cracovią.

Stało się jednak zupełnie inaczej, bo po meczu ręce w geście triumfu wznosili gracze Pasów. Świętowali oni aż siedmiobramkowe zwycięstwo nad rywalką z drugiej strony Błoń, a wygrana przyszła dzięki idealnie dobranej taktyce - grze z kontry.

Większość z siedmiu bramek dla gospodarzy padła właśnie po idealnie przeprowadzonych kontratakach. W tym elemencie gry brylowali zwłaszcza napastnicy Hermaniuk, Owca i szalejący na skrzydle Ziętarski będący nie do powstrzymania dla obrońców gości.

Czyste konto to w dużej mierze zasługa bramkarza, Tomasza Kwedyczenki, który po 13 latach znów mógł cieszyć się ze zwycięstwa w derbowym meczu (poprzednio z Wisłą wygrał w 1995 roku w pamiętnym drugoligowym meczu wygranym 1:0 na stadionie przy Reymonta).

Po spotkaniu zgodnie z tradycją derbowych pojedynków zwycięska drużyna ufundowała przegranym kolację - grillowane kiełbaski. Dzięki nim piłkarzom Cracovii lepiej smakowało zwycięstwo, zaś graczom Wisły łatwiej było przełykać gorycz porażki.

Bramki: Hermaniuk 2 (1 z karnego), Ziętara 2, Depa, Walankiewicz, Tylka

Cracovia: Kwedyczenko, Rokicki, Sosnowski, Markiewicz, Depa, Tylka, Walankiewicz, Owca, Ziętara, Hermaniuk, Wietecha, Ostapczuk, Wiącek

Wisła Kraków: Gaweł, Surowiec, Janik, Nawrocki, Marzec, Bednarz, Czerwiec, Bukalski, Matyja, Zięcik, Konieczny, Antkowiak, Motyka