Spotkanie otworzyło słowo wprowadzające Piotra Szefera , w którym przypomniał on historię ratowania Cracovii sprzed 25 lat, odniósł się do obecnej sytuacji klubu i przedstawił powody, dla których kibice postanowili podjąć inicjatywę na rzecz jego przyszłości.

Poniżej publikujemy pełny tekst tego wystąpienia.

Okrągły stół o przyszłości Cracovii

Dwadzieścia pięć lat temu Cracovia stanęła na krawędzi.  Naprawdę można było się bać, czy ten klub przetrwa.

Była Basztowa. W lutym 2001 roku przed Urzędem Wojewódzkim w Krakowie odbyła się duża manifestacja kibiców, którzy upominali się o ratowanie Cracovii. Ludzie wyszli na ulicę, bo obawiali się, że ich klub może zniknąć ze sportowej mapy Polski.

Zebrali się kibice różnych pokoleń, ludzie z różnych środowisk. I okazało się, że choć klub był słaby, choć drużynie daleko było do wielkiej piłki, Cracovia jako środowisko miała ogromną siłę.

Tamta mobilizacja uruchomiła proces odbudowy. Ludzie zaczęli się organizować, pomagać, brać odpowiedzialność. Później pojawili się profesor Janusz Filipiak i Comarch. Cracovia wróciła do Ekstraklasy, odzyskała swoją pozycję, doczekaliśmy się Pucharu Polski, europejskich pucharów i infrastruktury, o której wcześniej mogliśmy tylko marzyć.

Za tym wszystkim stały konkretne osoby, ich praca, pieniądze i przywiązanie do klubu.

Ale epoka profesora Filipiaka dobiegła końca. Przyszła ogromna niepewność. Zastanawialiśmy się, co dalej, kto weźmie odpowiedzialność za Cracovię i czy uda się zachować to, co przez tyle lat zbudowano.

Pojawienie się nowego większościowego właściciela dawało nadzieję na stabilizację. Na jasny kierunek, spokojną pracę i dalszy rozwój.

Po kilkunastu miesiącach mamy więcej pytań niż odpowiedzi.

Tylko w tym roku Cracovia miała już pięć różnych składów zarządu. Zmieniali się ludzie odpowiedzialni za klub i jego sprawy sportowe. Słyszymy zapewnienia o ambicjach, stabilności i budowie silnej organizacji, a na co dzień coraz trudniej nam tę stabilność dostrzec.

W komunikacie opublikowanym 12 listopada na stronie klubu czytamy o kompetentnych ludziach, jasno podzielonej odpowiedzialności, rozwoju zawodników i budowaniu trwałych sukcesów sportowych.

Wszyscy chcielibyśmy takiej Cracovii. Ale po tym, co obserwowaliśmy przez ostatnie miesiące, trudno przyjąć te zapewnienia z ufnością.  Obraz przedstawiony w komunikacie bardzo różni się od tego, co widzimy i przeżywamy jako kibice.

Nasze obawy narastały przez wiele miesięcy. Jeden komunikat ich nie usunie. Potrzebujemy wyjaśnienia, skąd wziął się ten rozdźwięk i co konkretnie zmieni się w codziennym funkcjonowaniu klubu.

Zaufanie trzeba odbudować działaniami. Chcemy wiedzieć, jakie to będą działania, kto za nie odpowiada i kiedy zobaczymy ich efekty.

W naszej ocenie to najpoważniejszy kryzys od ćwierćwiecza. I przeżywamy go w roku jubileuszu 120-lecia Cracovii.

Tym razem chcemy zareagować zawczasu.

Jako kibice Cracovii przywykliśmy do trudnych chwil. Wiemy, że sukcesy przeplatają się z porażkami. Nie oczekujemy mistrzostwa Polski co roku. Ale mamy prawo wiedzieć, kto kieruje naszym klubem, jaki ma na niego pomysł i kto odpowiada za podejmowane decyzje.

Nie chcemy oglądać upadku Cracovii. Nie chcemy kolejnych upokorzeń ani czekać, aż znowu trzeba będzie podnosić klub z dna.

Jeżeli kiedyś będzie trzeba, zrobimy to. Jestem przekonany, że ludziom Cracovii wystarczy do tego siły. Ale właśnie dlatego, że czujemy się za nią odpowiedzialni, działamy już teraz.

Trzeba wyraźnie rozróżniać Cracovię od spółki, która dzisiaj zarządza jej piłkarską drużyną.

Spółka może zmienić właściciela, nazwę, może nawet przestać istnieć. Cracovia trwa i będzie trwała. Jej historia jest dłuższa od historii każdej z tych struktur i każdego z obecnych akcjonariuszy.

Cracovia jest w ludziach, którzy pamiętają trzecią ligę, i w tych, którzy dopiero zaczynają chodzić na mecze. W rodzinach, w których przywiązanie do Pasów przechodzi z pokolenia na pokolenie. W jedności i sile tego środowiska.

Ta trwałość nakłada na nas obowiązki. Mamy zadbać o to, żeby kolejne pokolenia miały komu kibicować, z czego być dumne i gdzie przeżywać swoje najważniejsze piłkarskie chwile.

Dlatego zebraliśmy przy jednym stole tak szerokie grono. Kibiców, działaczy, ludzi sportu, polityków, samorządowców i przedsiębiorców. Różnimy się w wielu sprawach. Ale Cracovia daje nam powód, żeby działać razem.

Naszym przywilejem i obowiązkiem jest tłumaczyć, czym ona dla nas jest. Że to znacznie więcej niż klub. Dla wielu z nas to całe życie.  To również nieodłączna część historii Krakowa i Polski, dorobek ludzi, którzy przez 120 lat budowali jej imię.

Chcemy ten dorobek chronić i rozwijać. Chcemy wiedzieć, czyja jest dzisiaj Cracovia, kto naprawdę nią kieruje i dokąd ją prowadzi.

I jesteśmy gotowi wziąć odpowiedzialność za to, co możemy zrobić dla jej przyszłości. Tak jak ludzie, którzy upomnieli się o nią dwadzieścia pięć lat temu .

Piotr Szefer