Powszechnie wiadomo też, że to właśnie piłkarze galicyjscy (krakowscy i lwowscy), grywali w piłkę przy okazji przestojów w działaniach bojowych Legionów, a Stanisław Mielech – jako że to on wymyślił nazwę „Legia” dla legionowej drużyny piłkarskiej, stał się główną postacią zmitologizowanego przez środowisko warszawskie epizodu, który dla „legionistów” stanowi swoisty mit założycielski. Aż trudno uwierzyć że inny Pasiak mógł odegrać w historii klubu z Warszawy donioślejszą rolę... a jednak.

Był nim Henryk Czarnik. Urodzony w Krakowie piłkarz i hokeista, który jako jedyny zdobył z Cracovią tytuły mistrzowskie w obu tych dyscyplinach (w piłce w roku 1930, w hokeju w roku 1937). Pan Henryk grał w Legii jako piłkarz w latach 1934-36, ale jego niezwykłe zasługi dla klubu z Warszawy przypadły na okres powojenny.

Henryk Czarnik, wraz z ojczymem Karolem Rudolfem przyczynił się do odrodzenia Wojskowego Klubu Sportowego Legia Warszawa po roku 1945. Rudolf został pierwszym powojennym prezesem Legii, a Czarnik stanął na czele drużyny piłkarskiej, o czym pisze nieoceniony Stanisław Mielech w książce „Sportowe sprawy i sprawki”. Henryk Czarnik był też prezesem Legii w latach 1950-51 i odtworzył sekcję hokeja na lodzie, która od roku 1951 zdobyła siedem kolejnych tytułów mistrza kraju.

Jako ciekawostkę warto też odnotować fakt, że Henryk Czarnik pozostaje jedynym piłkarzem ekstraklasy, który piastował funkcję prezesa klubu grającego na najwyższym szczeblu rozgrywek.

raf_jedynka